REKLAMA
PARTNERZY PORTALU Forbo
×

Szukaj w serwisie

Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie

  • Autor: Propertydesign.pl
  • 03 wrz 2015 12:17
Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie
fot. Sundance Channel
Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie
Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie
Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie
Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie
Co by było, gdyby budowle mogły mówić? Ikony architektury na ekranie

Kanał Sundance Channel wyemituje serial dokumentalny „Świątynie kultury”. Każda część została nakręcona przez innego twórcę i przedstawia wyjątkowe, osobiste spojrzenie na wybrane ikony światowej architektury.

REKLAMA

Filmy składające się na serial „Świątynie kultury” przedstawiają sześć zadziwiających i skłaniających do myślenia odpowiedzi na pytanie: „Co byłoby, gdyby budowle mogły mówić?” Filmy te, tworzone pod kierownictwem jednych z najbardziej szanowanych i cenionych filmowców, z których każdy prezentuje swój własny styl i podejście artystyczne, przedstawiają obiekty architektoniczne jako manifestacje ludzkiej myśli i czynu. Twórcy i budynki pokazane w serialu to: Wim Wenders i Filharmonia Berlińska, ikona modernizmu; Karim Aïnouz i Centrum Pompidou, machina sztuki i kultury; Michael Glawogger i Rosyjska Biblioteka Narodowa, królestwo myśli; Margreth Olin i Opera w Oslo, futurystyczna symbioza sztuki i życia; Michael Madsen i Więzienie w Halden, najbardziej humanitarne więzienie na świecie oraz Robert Redford i Instytut Salka, modernistyczna świątynia badań naukowych.

Każdy odcinek tworzony jest przez jednego z 6 bardzo różnych artystów, dlatego „Świątynie kultury” prezentują wizje znaczenia architektury z kilku odmiennych perspektyw. Twórcy wnikają w to, jak te kluczowe budowle odzwierciedlają naszą kulturę i utrwalają zbiorowe wspomnienia, podkreślając zależność między budynkami a społeczeństwem, które je stworzyło. Dzięki temu budynki mają szansę, by żyć własnym życiem i stać się aktywnymi bohaterami pokazującymi publiczności przestrzenie i projekty. Podejście twórców opierało się na stworzeniu charakterów wybranych przez nich budynków – ich osobowości i opowieści powstały na podstawie zastosowania budowli i zależności z ludźmi, którzy w nich przebywają.

Poniżej szczegóły 6 odcinków:

6 września br. Filharmonia Berlińska

Legendarny filmowiec, Wim Wenders udaje się w podróż do centrum kulturalnego Berlina, Potsdamer Platz, w celu zbadania zapierającej dech w piersiach ikony modernizmu i idealizmu. Na początku lat 60-tych dwie sąsiadujące konstrukcje, Filharmonia Berlińska i Mur Berliński, ukazywały sprzeczne wizje przyszłości: jedna symbolizowała integrację i możliwości, a druga wykluczenie i strach. Pół wieku później w tym miejscu pozostała już tylko legendarna Filharmonia projektu Hansa Scharouna. Film Wendersa przedstawia budynek oczami kilku jego użytkowników, a każdego z nich łączy głęboka więź z tym miejscem. Utwór „Jeux” Debussy'ego służy jako ścieżka dźwiękowa do filmu towarzysząca wyrafinowanemu projektowi Filharmonii.

 13 września br. Centrum Pompidou

Karim Ainouz jest reżyserem z Nowego Jorku, który studiował architekturę w Brasilii. Jego film ukazujący Centrum Pompidou, zaprojektowane przez Renzo Piano i Richarda Rogersa w 1977 roku, przedstawia ten budynek zarówno jako obietnicę demokracji, jak i jako zabawną utopię. Tak jak lotnisko tętniące energią podekscytowanych turystów rozpoczynających swoje podróże, Centrum pulsuje od emocji odwiedzających, którzy udają się do galerii sztuki, archiwów i bibliotek, przestrzeni artystycznych, kin, restauracji i na platformę widokową. Centrum Pompidou jest jak wielki magnes w środku miasta, a film uchwycił jego atrakcyjność dla licznych odwiedzających.



Rekomendowane dla Ciebie





REKLAMA

LUDZIE Z BRANŻY