REKLAMA
PARTNERZY PORTALU Forbo
×

Szukaj w serwisie

Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie

  • Autor: PropertyDesign.pl / Wnętrza Publiczne
  • 11 maj 2017 09:00
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Fot. Tord-Rickard Söderström
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie
Opakowanie jest tylko reklamą? Za kulisami projektu muzeum w Sztokholmie

Żółta powłoka Muzeum Sztuki Swena-Harrysa konwersuje z otoczeniem – z ochrą elewacji sztokholmskich budynków. Jednak muzeum nie chce byś samotnym pomnikiem, a jedynie kolejnym obiektem w szeregu. Jego treść – sztuka – jest tym, co łączy je z otaczającym krajobrazem.

REKLAMA

Projekt oraz rozmieszczenie poszczególnych elementów obiektu Sven-Harry's Art Museum to pochodna planu zagospodarowania okolicy. Stanowił on, że nowy budynek może mieć tu do pięciu pięter oraz cofnięte najwyższe piętro, musi być przeznaczony na mieszkania, ale z przestrzenią publicznego użytku na dole. Stąd proporcja 40 do 60, która daje publicznie dostępny parter, centrum obiektu oraz górne piętra. Co z kolei dało możliwość wyzyskania dostępu do naturalnego oświetlenia - taką koncepcję przyjęli projektanci Gert Wingårdh i Anna Höglund z biura projektowego Wingårdh Arkitektkontor AB.

Zewnętrzna powłoka muzeum pokrywa stop metali Nordic Royal. Jego właściwości pozwalają na zachowanie pierwotnego koloru - nie ciemnieje on bowiem w kontakcie z powietrzem. To pozwala na wykorzystanie go do produkcji monet, a nawet elementów silników i statków. W zastosowaniu architektonicznym jego popularność dotąd była jednak niewielka - dla fińskiego producenta, firmy Luvata, było to pierwsze zamówienie na pokrycie całego obiektu (5000 m2). Żółte akcenty przebijają się też do środka – na ścianach, w zdobieniach, wyposażeniu powraca miedziany akcent.

Wertykalna orientacja obiektu sprawia, że jest to muzeum typu miejskiego. Wędrówka między kolekcjami jest spacerem przez schody, windy, schody ruchome. To daje efekt zagęszczenia, ale także jest sposobem na tworzenie sekwencji wystaw z zastosowaniem naturalnych, architektonicznych granic obiektu. Dolne i górne piętro mają symboliczne znaczenie w każdym budynku: wystawy akcentują, nadają dynamikę wchodzenia w tajemnicę, kierują narracją.

Podwójne przeznaczenie obiektu – jako przestrzeni domowej oraz kulturalnej – bazuje na niezależnym funkcjonowaniu obu sfer. Najlepszym wyrazem tego są oddzielne wejścia do obiektu przy ul. Eastmanvägen. Parter zawiera galerię, kawiarnię oraz sale wystawowe. Przestrzeń ekspozycyjna znajduje się w piwnicy oraz rdzeniu środku budynku, podczas gdy część mieszkalna ulokowana jest na obwodzie wyższych pięter.

Zwieńczenie (koronę) obiektu stanowi penthouse, w którym eksponowana jest kolekcja, jedna z największych prywatnych w Szwecji. Zbiory skupiają przede wszystkim arcydzieła XX-wiecznej skandynawskiej sztuki, a eksponowane są we wnętrzach, które odwzorowują klimat XVIII-wiecznego dworu Ekholmsnäs w miejscowości Lidingö - dawnego domu Svena-Harrysa Karlssona, fundatora muzeum. Wstęp jest tu możliwy tylko z przewodnikiem, ale dzięki temu dostaje się szansę podziwiania prac m.in. Carla Fredriak Hilla, Ernsta Josephsona, Andersa Zorna, Augusta Strindberga, Helene Schjerfbeck, Gio Ponti, George’a Haupta czy dywanów Märty Måås-Fjetterström.

Podobał się artykuł? Podziel się!




REKLAMA

LUDZIE Z BRANŻY