REKLAMA
PARTNER PORTALU Forbo
×

Szukaj w serwisie

Zabytkowy szpital w Warszawie odzyskuje blask

  • Autor: UM Warszawa
  • 06 gru 2017 09:06
fot. UM Warszawa

Warszawski Szpital dla Dzieci remontowany jest od kilku lat. Właśnie zakończył się przedostatni etap modernizacji najstarszego budynku szpitala z końca XIX-wieku. Znajdzie się w nim oddział chirurgii ortopedycznej, a Warszawie przybędzie wzorowo wyremontowany zabytek.

REKLAMA

- Budynek, który jest poddawany kompleksowej modernizacji, został wybudowany w 1875 roku i jest aktualnie najstarszym budynkiem, w którym funkcjonuje miejski szpital. Jego modernizacja jest więc szczególnie skomplikowana – podkreśliła Hanna Gronkiewicz-Waltz, prezydent stolicy na otwarciu oddziału.

- Dzisiejsza uroczystość wieńczy zakończenie I etapu modernizacji najstarszej, centralnej i zachodniej części szpitala. W Oddziale Chirurgii i Ortopedii bedzie 27 łóżek la dzieci młodszych i starszych. Prace związane z modernizacją wschodniego skrzydła budynku A, czyli II etap inwestycji, rozpoczną się niedługo, a zakończą się w sierpniu 2018 roku – dodała prezydent.

Pacjenci w nowych salach będą mieli komfortowe warunki leczenia – mniej łóżek, większą wygodę oraz łazienki przy każdej sali. Prezydent Warszawy, tuż przed mikołajkami, odwiedziła hospitalizowane dzieci i wręczyła im drobne upominki. Modernizację pierwszej części budynku A finansowało m.st. Warszawa, koszt to 12 mln zł.

Remont pod opieką konserwatora

Najstarszy budynek szpitala przy ul. Kopermika znajduje się w rejestrze zabytków. Prace budowlane poprzedzone były szczegółowymi konsultacjami z Biurem Stołecznego Konserwatora Zabytków m.st. Warszawy i uzyskaniem pozytywnej opinii konserwatora.

Prace miały na celu nie tylko wzmocnić konstrukcje budynku, zespolić rozwarstwienia, ale także odkryć ich pierwotny kształt bądź kolorystykę.

We wnętrzach miejscami usunięto ze ścian i sztukaterii nawet do dwudziestu warstw farb olejnych; usunięto także zdegradowane partie tynków, odsłonięto fragmentami wątek muru ceglanego. Po oczyszczeniu ukazał się faktyczny stan zachowania murów;

W wielu miejscach odkryto spękania i szczeliny, które niejednokrotnie uszkadzały mur ceglany wraz z dekoracjami sztukatorskimi – gzymsami, naczółkami; na ścianie zachodniej hallu głównego na I piętrze spod wtórnych uzupełnień odsłonięto ślady ostrzału z broni maszynowej, które w dużym stopniu uszkodziły formę sztukaterii.

Zanim przystąpiono do uzupełniania warstw tynków, przeprowadzono wzmacnianie ścian, aby powstrzymać procesy niszczące, zagrażające trwałości samej ściany, jak również mocowanych na niej dekoracji; przeprowadzono systemowe szycia murów oraz wklejono kilkanaście kotew ze stali kwasoodpornej. Pod posadzką dawnej kaplicy odnaleziono fragmenty dawnych detali sztukatorskich oraz elementy wystroju kaplicy w tym żeliwne, ażurowe wygrodzenia ołtarza oraz żeliwny krzyż z podstawą.

We wnętrzach zachowała się dziewiętnastowieczna posadzka ceramiczna ze słynnej manufaktury „Dziewulski i Lange” z Opoczna; dekorację z płytek z parteru poddano gruntownym zabiegom konserwatorskim i ponownie zamontowano. Drzwi zewnętrzne boczne zostały poddane gruntownym zabiegom renowacyjnym, z zachowaniem oraz naprawą i częściową rekonstrukcją zabytkowych elementów okuć; na podstawie szczątkowych, prawdopodobnie pierwotnych warstw barwnych zaproponowano nową kolorystykę drzwi nawiązującą ściśle do historycznej; aktualna warstwa dobrana została także pod kątem trwałości, uwzględniając funkcję budynku, ale przede wszystkim eksponując walory estetyczne stolarki.

Badania konserwatorskie elewacji umożliwiły ustalenie historycznej kolorystyki budynku.

Podobał się artykuł? Podziel się!


Rekomendowane dla Ciebie





REKLAMA

LUDZIE Z BRANŻY