REKLAMA
PARTNER PORTALU
×

Szukaj w serwisie

Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"

  • Autor: PropertyDesign.pl
  • 07 cze 2021 08:58
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"
Architektura odpowiedzialna społecznie: pięć projektów "z misją"

Każda architektura, poprzez kształtowanie przestrzeni, w jakiej żyjemy i funkcjonujemy, wpływa na jakość naszego życia – dobra może ją poprawić; zła – wpłynąć na nią negatywnie. Istnieją jednak projekty miejsc wyjątkowych, takich, w których schronienie znajdują osoby borykające się z trudnościami życiowymi, wychodzące na przeciw potrzebom osób z niepełnosprawnościami, będące ważnym punktem dla lokalnych społeczności czy wreszcie, pełniące misję edukacyjną. Dziś prezentujemy pięć takich projektów.

REKLAMA

Modelowa szkoła podstawowa na Służewcu, projekt: WWAA

Echo Investment chce wybudować i wyposażyć na Służewcu nowoczesną modelową szkołę podstawową dla blisko 300 uczniów klas 1-3. Za koncept szkoły odpowiada studio architektoniczne WWAA we współpracy z Buro Happold. 

Przeczytaj także >> 
Oto najlepiej zagospodarowane przestrzenie publiczne w Polsce

– Budynki szkół są w naszym mieście schowane, odgrodzone i nie uczestniczą w codziennym życiu miasta. Dlatego jednym z najważniejszych założeń projektowanej szkoły przy ul. Konstruktorskiej było nadanie jej, oprócz funkcji edukacyjnej, wymiaru ważnego punktu dla lokalnej społeczności. Zaprojektowaliśmy otwarty plac wejściowy, który może spełniać funkcję centrum sąsiedzkiego. Bezpośrednio z placu można się dostać do ogólnodostępnej biblioteki lub, poprzez główne wejście, do bloku pomieszczeń sportowych. Hol wejściowy wraz z otwartą stołówką, poza godzinami pracy szkoły, mogą być miejscem debat czy spotkań lokalnej społeczności. Chcemy tę szkołę wyeksponować i podkreślić jej znaczenie dla dzielnicy – mówi Natalia Paszkowska z pracowni WWAA, współtwórczyni projektu.

Zapraszający do budynku plac wejściowy będzie zachęcał do przyprowadzania dzieci i przyjeżdżania do szkoły rowerem. Mała architektura - niestandardowa, rzeźbiarska forma – będzie prowokowała dzieci do eksperymentowania i interakcji. Projekt przewiduje także dwa dodatkowe placyki: zielony ogródek uprawny, w którym można będzie prowadzić praktyczne zajęcia z przyrody, oraz przestrzeń „przedłużającą” hol. Ciekawostką będzie zewnętrzny parapet okalający budynek, na którym można uprawiać kwiaty w donicach.
Na działce powstanie również dziki zakątek zieleni – miejsce z minimalną ingerencją człowieka, z którego korzystać będą mogły małe miejskie zwierzęta, jak owady, krety, czy jeże. Warszawskie standardy architektoniczne przewidują stworzenie w mieście sieci takich przyrodniczych enklaw, które dadzą zwierzętom odpowiednie miejsce do życia.

– Sam sposób zaprojektowania i wybudowania szkoły również ma wymiar edukacyjny. Zamierzamy wyeksponować niektóre elementy konstrukcyjne oraz instalacje, nie ukrywać ich w tynku. W ten sposób pokazujemy uczniom, z czego jest zbudowana i jak działa ich szkoła, a jednocześnie ograniczamy zużycie materiałów. Chcemy, by szkoła korzystała w części z prądu pochodzącego z paneli fotowoltaicznych, wykorzystywała tzw. szarą wodę, liczniki zainstalowane przy umywalkach pokazywały dzieciom, ile wody zużyły na umycie rąk i jak ograniczyć to zużycie. Wprowadzanie nowoczesnych technologii w praktyce, w szkole, to najlepszy sposób na oswajanie chłonnych umysłów dzieci z projektowaniem zrównoważonym – mówi Marcin Mostafa z pracowni WWAA.

Mokradła Miejskie w Stalowej Woli; projekt: LAX laboratory for architectural experiments

Architekci Anna Grajper i Sebastian Dobiesz z pracowni LAX laboratory for architectural experiments stworzyli innowacyjny projekt miejskich mokradeł w Stalowej Woli. Obszar podmokły w Stalowej Woli na skutek osuszenia i odizolowania od wylewającej okresowo rzeki San znacznie pogorszył swoje właściwości magazynowania wody, które są niezbędne przy przeciwdziałaniu suszy.

Architekci postawili na nowatorskie rozwiązanie: zdecydowali się zaproponować w swoim projekcie niewykorzystywaną wcześniej technologię kondensacji pary wodnej. Woda po odparowaniu z terenu jest gromadzona w Interaktywnych Systemach Pasywnego Pozyskiwania Wody Atmosferycznej, wykonanych ze specjalnych hydrofilicznych materiałów opatentowanych przez naukowców z uniwersytetu w Durham i „zwracana” terenowi.

Same systemy mają formę kolorowych instalacji i przywodzą na myśl dzieła sztuki. Zaprojektowane zostały tak, aby mogły dostosowywać się do panujących warunków klimatycznych, a zachodzące w nich zmiany będą mogły być obserwowane gołym okiem przez osoby odwiedzające mokradła.

Jak podkreślają autorzy koncepcji, zastosowanie w projekcie rozwiązań z dziedziny Architektury Interaktywnej przy kształtowaniu części absorbcyjnej projektowanych systemów, pozwala na wyeksponowanie oraz zainteresowanie odwiedzających zjawiskiem pozyskiwania wody oraz procesu jej gromadzenia. Bo projekt miejskich mokradeł niesie ze sobą również wartość edukacyjną. Autorzy projektu mają nadzieję, że możliwość obserwacji procesów parowania wody i jej wtórnego gromadzenia przyczyni się do lepszego zrozumienia jak istotne jest powszechne magazynowanie surowca, jakim jest woda.

Zielone Centrum na Bielanach; projekt: Architekci bez granic, Tremend

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę rozpoczęła w maju budowę Zielonego Centrum, które pojawi się na dziedzińcu funkcjonującego od 2017 roku Centrum Pomocy Dzieciom w Warszawie. Projekt stanowi nowatorskie przedsięwzięcie, które zakłada m.in. powstanie zielonej przestrzeni wspomagającej terapię dzieci krzywdzonych i wykorzystywanych seksualnie, przy zastosowaniu rozwiązań przyjaznych środowisku. Jest to wspólny projekt Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, Architektów Bez Granic (OW SARP) i pracowni Tremend, który powstał po konsultacjach z dziećmi.

Na tyłach Centrum Pomocy Dzieciom powstanie ogród o powierzchni blisko 1500 mkw., przeznaczony do zabawy, edukacji i terapii. Obecne w nim będą: strefy sensoryczne, oddziałujące na zmysły i wykorzystujące zmienne podłoże, a także domek na drzewie, hamaki, siedziska oraz niewielki amfiteatr. W ogrodzie pojawi się także mała architektura: domki dla owadów i ptaków. Do budowy i aranżacji ogrodu wykorzystane zostaną materiały pozyskane z recyklingu: drewno, stal oraz ceramika. W projekcie znalazły się też materiały naturalne, takie jak trawy pampasowe, drewno i kamień.

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę liczy, że kontakt dzieci z naturą, w przyjaznej, zielonej przestrzeni będzie wspierał ich terapię i przyczyni się do poprawy ich zdrowia.

Projekt Zielone Centrum został wykonany w ramach akcji charytatywnej „Praca człowieka dla człowieka”. Inspiracją były warsztaty z dziećmi, które wskazały kierunki rozwoju projektu dla Architektów bez granic Koła OW SARP oraz architektów i inżynierów.

Dom dla bezdomnych w Jankowicach; projekt: xystudio

Architekci z pracowni xystudio stworzyli projekt schroniska w Jankowicach – niezwykłego miejsca, schowanego za starymi drzewami, wśród okolicznych pół i pagórków. W ośrodku osoby bezdomne, dla których nie ma miejsca w systemie, mogą odnaleźć namiastkę domu. DOM powstał z inicjatywy Siostry Chmielewskiej, która założyła go z myślą o osobach "zbyt zdrowych, żeby mieszkać w DPS-ach, ale zbyt niezdrowych, aby korzystać z noclegowni", jak wyjaśniają sami autorzy projektu.

Projekt budynku został stworzony w sposób przemyślany, uwzględniający codzienne funkcjonowanie przebywających w nim osób. Dlatego też dwuosobowe pokoje służące za kwatery do spania nie pełnią w zasadzie żadnych dodatkowych funkcji. Autorzy projektu celowo zaplanowali je jako możliwie jak najmniejsze, tak aby zachęcić mieszkańców do wychodzenia na zewnątrz i interakcji.

Integracja to również słowo klucz w przypadku aranżacji otoczenia budynku. Architekci zaplanowali tam zadaszone tarasy i ławki oraz przyzbę na froncie budynku. Mieszkańcy DOM-u mają w zwyczaju tam przesiadywać, palić papierosy i rozmawiać (– Wiele można od mieszkańców wymagać, ale z nałogu papierosowego wyleczyć się ich nie da. Tak jest – tłumaczą autorzy projektu).

Szkoła specjalna w Żorach, projekt: Toprojekt

Koncepcja budynku szkoły powstała z potrzeby poprawy warunków funkcjonowania istniejącej szkoły z oddziałem przedszkolnym, poprawę warunków nauczania oraz dostosowanie szkoły do potrzeb związanych z opieką nad osobami z niepełnosprawnościami.

Głównym założeniem było powiększenie przestrzeni o wyspecjalizowane pomieszczenia dydaktyczne i zaplecze pedagogiczne szkoły specjalnej wraz z salą gimnastyczną oraz połączenie nowej funkcji obiektu z budynkami istniejącymi na działce – Przedszkola nr 23 im. L. Krzemienieckiej i Szkoły Specjalnej nr 22–aby umożliwić bezpośredni dostęp wszystkich uczniów do sali gimnastycznej.

Nowo projektowana przestrzeń będzie jednocześnie miejscem przebywania uczniów z lekką oraz umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną. Możliwość występowania konfliktów między tymi grupami uczniów, związana z ich odmienną niepełnosprawnością, w tym często trudnością porozumienia się między sobą, przyczyniła się do powstania trzech stref funkcjonalnych: sale dydaktyczne dla uczniów z lekkim upośledzeniem psychicznym, sale dydaktyczne dla uczniów z umiarkowanym upośledzeniem psychicznym oraz część współdzieloną, w tym jadalnię, salę gimnastyczną oraz pomieszczenia specjalistyczne, stanowiącą jednocześnie bufor pomiędzy uczniami. Korzystanie z pomieszczeń w strefie środkowej (buforu) odbywa się pod stałą kontrolą opiekunów. Dostęp jest regulowany poprzez zamykanie korytarzy w celu ograniczenia kontaktu uczniów z różnym stopniem upośledzenia.

Podobał się artykuł? Podziel się!


Rekomendowane dla Ciebie