REKLAMA
PARTNER PORTALU
×

Szukaj w serwisie

Kobiety polskiej architektury

  • Autor: Propertydesign.pl
  • 26 paź 2016 12:23
Kobiety polskiej architektury
Od góry: Agnieszka Kalinowska-Sołtys; Ewa Kuryłowicz fot. Maciej Zienkiewicz; Renata Gajer fot. Roland Okon; Od dołu: Marta Sękulska- Wrońska, Agnieszka Szczepaniak i Barbara Grąbczewska
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury
Kobiety polskiej architektury

Architekt to zawód zdominowany przez mężczyzn. Tak samo jak cała branża budowlana czy deweloperska. W tym „męskim” świecie można jednak zaistnieć, będąc kobietą. One to udowadniają. Często pracują ze swoimi mężami, ale nie są tylko żonami architektów. Prowadzą pracownie, realizują śmiałe projekty, publikują, zasiadają w najważniejszych instytucjach, zdobywają tytuły naukowe, a do tego jeszcze wykładają.

REKLAMA

- To co w naszym zawodzie zachwyca mnie najbardziej, to możliwość obserwacji, jak projektowane przez nas budynki, przestrzenie działają, jak wrastają w miasto, góry, jak ludzie spotykają się w miejscach, które jeszcze przed chwilą szkicowaliśmy lekką ręką. Jak działa fizyka budowli, nowatorska technologia, materiał dachu, elewacji, nad którymi pochylaliśmy się ze specjalistami różnych dziedzin. Czy na dziesiątkach połączonych w sieci komputerów przewidzieliśmy wszystko? – mówi Dorota Szlachcic, główna projektantka i współwłaścicielka Fabryki Projektowej ArC2.

Agnieszka Kalinowska-Sołtys, architekt, dyrektor w APA Wojciechowski Architekci, wspomina pierwszą pracę po ukończeniu studiów. - Była istnym poligonem doświadczeń. Trafiłam do dużej firmy wykonawczej, na budowę budynku biurowego Metropolitan w Warszawie. Zajmowałam się koordynacja projektów warsztatowych wychodzących na budowę. Współpraca z biurem projektowym Foster and Partners, autorem tego projektu, dała mi możliwość zdobycia ciekawej wiedzy i umiejętności potrzebnej młodemu architektowi. Była to ciężka praca, pełna stresu. Codzienne wizyty na budowie nauczyły mnie jednak praktycznego podejścia do zawodu architekta, pokory i odpowiedzialności za decyzje, które trzeba podejmować szybko – podsumowuje.

Prof. Ewa Kuryłowicz podkreśla, że z nikim się nie ściga. - Nie pracuję by być lepsza niż inni. Pracuję, by być najlepsza na tyle, ile mnie stać. Pracuję, bo, to co robię, mnie interesuje. Uważam, że to potrzebne, że w  ten sposób coś tworzę, w całym łańcuchu współdziałania - tak jak umiem, pomagam innym żyć. Każdy może tu mieć swoją "cegiełkę". Stąd stereotypowe pojmowanie ról nie bardzo mnie dotyczy. Nie przejmuję się tym.

Podkreśla, że dla niej architektura jest działaniem zespołowym - poza wytrzymałością, siłą i szybkością podejmowania decyzji, która jest przypisywana mężczyznom, bardzo ważne są tu umiejętności i możliwości komunikacyjne, wrażliwość, dokładność. - W ten sposób się uzupełniamy - podsumowuje.

Renata Gajer

Jest związana z Wrocławiem. Tu skończyła Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej i pracuje jako architekt. Od 2002 r. jest członkiem Izby Architektów.

Uprawnienia zawodowe uzyskała w 1993 r. W tym samym roku rozpoczęła pracę w firmie ArC2, której jest udziałowcem. Kieruje zespołem projektowym, realizując projekty budynków mieszkaniowych, biurowych, użyteczności publicznej.  Realizacje wykonane w ramach prowadzonej przez ArC2 działalności deweloperskiej zdobyły liczne nagrody i wyróżnienia w konkursach - m.in. za budynek biurowy „Fabryka Projektowa ArC2” we Wrocławiu , budynek wielofunkcyjny „Wall Street House” we Wrocławiu, obiekt Centrum Hotelowo-Konferencyjny we Wrocławiu. Do tego: I Nagroda w konkursie na Planetarium na terenie Centrum Hewelianum w Gdańsku (2014 r.), I nagroda w konkursie na rewaloryzację i adaptację Zespołu Redity Napoleońskiej wraz z budową współczesnych obiektów kubaturowych na terenie Centrum Hewelianum w Gdańsku (2016 r.).

Renata Gajer wykonuje również projekty w ramach własnej pracowni architektonicznej R'House.

Anna Grabowska

Architekt i wiceprezes biura projektów AGG - Architekci Grupa Grabowski, które założyła w Łodzi w 1995 r. z mężem architektem Jackiem Grabowskim. Wcześniej przez kilka lat prowadzili biuro architektoniczne w Niemczech (kilkadziesiąt projektów w rejonie Frankfurtu nad Menem). W 2016 r., po dwudziestu latach istnienia autorskiego biura, do grona udziałowców dołączyła architekt Matylda Grabowska od kilku lat tworząca w AGG.

Anna Grabowska jest łodzianką z urodzenia, z ducha i z serca. Wspiera przemiany Łodzi jako architekt i menedżer wielu inicjatyw. W 2014 r. AGG pełniła zaszczytną rolę ambasadora Architektury Łodzi na targach sztuki w Stuttgarcie, w 2016 r. uczestniczyła w projekcie „Wstążki” - artystycznej instalacji Jerzego Janiszewskiego na Starym Rynku w Łodzi.

Jest sędzią w konkursach architektonicznych, członkiem Rady Programowej Fundacji Urban Forms, tworzącej słynne łódzkie murale. Prowadzi wykłady, jest prelegentką konferencji i festiwali. W roku 2009 otrzymała tytuł Profesjonalnego Menedżera Województwa Łódzkiego w konkursie nagradzającym menedżerów, których przedsiębiorstwa przyczyniają się do rozwoju Łodzi i regionu.

Zaprojektowała pierwsze w Polsce bazy stacjonowania samolotów F-16 na lotniskach w Łasku i w Krzesinach koło Poznania.

Jest głównym projektantem wielokrotnie nagrodzonych projektów rewitalizacji XIX – wiecznej fabryki Ludwika Grohmana – obecnie centrum konferencyjne i siedziba Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz biurowca Cross Point. W wielu projektach AGG nawiązuje do charakterystycznego „stylu łódzkiego”, typowego dla XIX-wiecznych fabryk i kamienic  Łodzi.

Uczestniczyła w wielu innych znanych projektach, przede wszystkim obiektów użyteczności publicznej, przemysłowych, szkolnictwa, w tym gmachów Uniwersytetu Łódzkiego: Wydziału Prawa i Administracji, znanego PARAGRAFU oraz budynków wydziałów Filologicznego, Zarządzania, Ekonomiczno – Socjologicznego, następnie wieżowca RED TOWER w Łodzi, biurowca i fabryki SEW Eurodrive , fabryki  B/S/H/ Bosch & Siemens w Łodzi,  fabryk INDESIT i UNION Industries w Radomsku.

Anna Grabowska jest inicjatorką serii wydawnictw własnych AGG o projektach AGG.

Barbara Grąbczewska

Już podczas studiów architektonicznych zaprojektowała i zrealizowała dom dla swoich rodziców w Stróży pod Myślenicami. W 1994 r. ukończyła Wydział Architektury Politechniki. Po zdobyciu dyplomu kontynuowała naukę zawodu pod kierunkiem Ryszarda Jurkowskiego. W latach 1994-2002 jako projektant i współautor odpowiadała w pracowni AIR Jurkowscy Architekci za wiele nagrodzonych i wyróżnionych projektów, w tym m.in. Osiedle Pastelowe w Katowicach.

Od 2002 r. prowadzi razem z mężem Oskarem biuro OVO Grąbczewscy Architekci w Katowicach, gdzie jest głównym projektantem  i kieruje wszystkimi projektami od fazy koncepcyjnej, przez realizację aż do nadzorów autorskich. Pracownia ma na koncie kilkadziesiąt międzynarodowych i krajowych nagród i wyróżnień za twórczość architektoniczną. Projekty OVO były publikowane i prezentowane na wystawach w Atenach, Amsterdamie, Barcelonie, Florencji, Rzymie, Wiedniu, Pradze, Budapeszcie, Bukareszcie, Bratysławie i Mińsku. Do najnowszych realizacji pracowni należą: Centrum Sportowo-Rekreacyjne OAZA w Kórniku (OVO Grąbczewscy Architekci & Małgorzata i Adam Zgraja Architekci), Ośrodek Zdrowia i Ośrodek Pomocy Społecznej w Gierałtowicach, Muzeum Ognia w Żorach, Centrum Administracyjne Gminy Wielka Wieś.

Oprócz architektury projektuje również wnętrza i meble. Jej pasją jest architektura krajobrazu, którą również projektuje przy wszystkich realizacjach biura.

Agnieszka Kalinowska-Sołtys

Architektka ma wszechstronne wykształcenie. Za sobą studia magisterskie na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, pracę dyplomową na podyplomowych studiach zarządzania projektami w warszawskiej Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, a także podyplomowe studia zarządzania nieruchomościami na Wydziale Ekonomii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Posiada uprawnienia BREEAM Asesora oraz LEED GA. Jest członkiem i współzałożycielem Ogólnokrajowego Stowarzyszenia Wspierania Budownictwa Zrównoważonego oraz członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Architektów Polskich.

Po ukończeniu studiów architektonicznych trafiła do dużej firmy wykonawczej, na budowę budynku biurowego Metropolitan w Warszawie. Współpracowała z biurem projektowym Foster and Partners.

Zdobyte doświadczenie na kilku budowach bardzo przydało jej się w kolejnej pracy w firmie doradczej. Jako inwestor zastępczy miała okazję zobaczyć prace architekta od strony zamawiającego, zgłębić procedury administracyjne, zrozumieć przepływ pieniądza w tym biznesie  i nauczyć się planowania.

Jej kolejne kroki to praca w biurze projektowym APA Wojciechowski Architekci, gdzie pracuje do dzisiaj nad dużymi projektami, wymagającymi znacznej wiedzy technicznej i doświadczenia w wielu branżach. Specjalizuje się w tzw. budynkach zielonych, które są projektowane i wznoszone zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju. Szczególnie dumna jest z projektu biurowców w Gdańsku – Alchemia, zaprojektowanego dla firmy Torus, gdzie udało jej się wypracować rozwiązania bardzo przyjazne ludziom i środowisku naturalnemu. Ten projekt został doceniony bardzo prestiżowym certyfikatem LEED na najwyższym platynowym poziomie. - Podobnie też jest z biurowcem Skyliner, który zaprojektowaliśmy dla firmy Karimpol w Warszawie. To wysokościowy budynek spełniające najwyższe standardy pro-ekologiczne, co potwierdza otrzymany certyfikat BREEAM na poziomie Excellent – podkreśla.

Ewa Kuryłowicz 

Prof. dr hab. inż architekt Ewa Kuryłowicz  związana jest przez całe życie zawodowe z dwiema instytucjami: od 1977 r. z Wydziałem Architektury Politechniki Warszawskiej, gdzie obecnie jest kierownikiem Zakładu Projektowania i Teorii Architektury oraz z pracownią Kuryłowicz & Associates założoną przez jej męża Stefana (1949 – 2011) w 1990 r., gdzie pracowała od początku jako jedna z głównych projektantów, tzw. architekt associate, pełniąc jednocześnie funkcję wiceprezesa.

Od  śmierci męża jako wiceprezes prowadzi pracownię Kuryłowicz & Associates  wraz z wiceprezesem arch. Piotrem Kuczyńskim i synem Markiem Kuryłowiczem,  przy czynnym udziale architektów asocjantów: arch. arch. Marii Saloni Sadowskiej, Jacka Świderskiego, Marcina Goncikowskiego, Dariusza Gryty, Tomasza Gientki i Piotra Żabickiego wraz z  ok. 60-osobowym zespołem.

Jest też zaangażowana w działalność Stowarzyszenia Architektów Polskich, gdzie pełni funkcję przewodniczącej Zespołu Koordynacyjnego Sędziów Konkursowych przy Zarządzie Głównym Stowarzyszenia. W latach 2000- 2008 była dyrektorem Programu Roboczego Międzynarodowej Unii Architektów UIA, Spiritual Places, organizatorem konferencji i wystaw międzynarodowych. Od roku 2012 jest też przewodniczącą Rady Fundacji im. Stefana Kuryłowicza. Członkini Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk w drugiej kadencji. Członkini kapituły profesorskiej Nagrody naukowej Polityki od 2015 r.

Kuryłowicz jest autorką książki pt. „Projektowanie Uniwersalne” wyd. 1996, 2005, rozdziałów w publikacjach naukowych m.in.: „Miasto jako przedmiot badań naukowych” p.red prof. B.Jałowieckiego, „Pasja i Pragmatyzm” wyd. 2010 , monografii  w Journal of Biourbanism. Zajmuje się również publicystyką architektoniczną, będąc autorką wielu publikacji w miesięcznikach Architektura-murator, Architektura & Business, Świat Architektury  i in.

Jest generalnym projektantem wszystkich projektów w Kuryłowicz & Associates po 2011 r., m.in. Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu, Galerii Warmińskiej w Olsztynie, Ratusza Wilanów, Stadionu Miejskiego w Białymstoku, Biurowca i Osiedla mieszkaniowego przy ul. Kruczkowskiego w Warszawie; do 2011 r. główny projektant m.in. budynku Wydziału Neofilologii UW w Warszawie przy ul. Dobrej, domu własnego w Kazimierzu Dolnym, Hotelu Marriot Courtyard na lotnisku Okęcie w Warszawie i wielu innych.

Ewa Pruszewicz-Sipińska

Udanie łączy pracę projektanta, twórcy architekta i nauczyciela akademickiego. Związana z Politechniką Poznańską – tam skończyła studia, doktoryzowała się i wykłada. Habilitację obroniła w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 2008 r. uzyskała tytuł doktora habilitowanego inżyniera architekta, a rok później objęła  stanowisko kierownika Katedry Architektury Usługowej i Mieszkaniowej Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej. Działalność dydaktyczną prowadzi również na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Od 1993 r. wspólnie  z mężem prowadzi pracownię  architektoniczną Ewy i Stanisława Sipińskich w Poznaniu. Jest tam vice-prezesem zarządu i głównym projektantem. Jest autorką kilkudziesięciu realizacji architektonicznych. Wielokrotnie wyróżniana, nagradzana i mająca na koncie wystawy zagraniczne oraz krajowe. Przedmiotem jej projektów architektonicznych były obiekty mieszkaniowe jedno- i wielorodzinne, obiekty użyteczności publicznej: biurowe, hotelowe, a w szczególności obiekty szpitalne. Na koncie ma tak skomplikowane przedsięwzięcia jak projekty mostów: Teatralnego, Dworcowego, Św. Rocha w Poznaniu, zespołu obiektów biurowych na Placu Andersa czy projekt Wielkopolskiego Centrum Onkologii.

Marta Sękulska- Wrońska

Jest współwłaścicielem pracowni architektonicznej WXCA i absolwentką Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej ukończonej z wyróżnieniem rektora.  Doświadczenie zdobywała od 2006 r. projektując w warszawskich pracowniach.  Do zespołu WXCA dołączyła w 2010 r.

Wraz ze Szczepanem Wrońskim kieruje ponad 30-osobową pracownią specjalizującą się w projektowaniu dużych obiektów wielofunkcyjnych, często o specjalnym przeznaczeniu tj. obiektów kultury, ośrodków opieki zdrowotnej, strzelnic, jak również obiektów biurowych i mieszkaniowych. W pracowni odpowiedzialna za kontakt z inwestorami i współpracę międzynarodową.

Kierowana przez nią pracownia jest laureatem wielu  krajowych i międzynarodowych konkursów architektonicznych, jak choćby na: kompleks Muzeów na Warszawskiej Cytadeli - to jedna z największych inwestycji w kraju (w trakcie realizacji), Baltic Sea Art Park w Parnu w Estoni (w trakcie realizacji), Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej w Chęcinach (projekt ukończony),  Muzeum Pamięci Palmiry- projekt ukończony, Galeria Arsenał w Białymstoku (w trakcie realizacji), Teatr Lalki i Aktora Kubuś w Kielcach (w trakcie realizacji), rewitalizacja placu rynku w Radomiu (w trakcie realizacji).

W latach 2013 do 2015 członek kolegium sędziów konkursowych SARP. Od 2013 roku członek OW SARP.

Agnieszka Szczepaniak

Architektka doświadczenie zdobywała głównie przy realizacji projektów z zakresu mieszkalnictwa wielorodzinnego. Obecnie jest dyrektorem do spraw rozwoju AP Szczepaniak, wiceprzewodniczącą Konwentu Rady Społecznej Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, członkiem Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów oraz Stowarzyszenia Architektów Polskich.

Szczepaniak jest absolwentką Politechniki Wrocławskiej (kierunek: architektura i urbanistyka), Akademii Ekonomicznej oraz Wyższej Szkoły Zarządzania „Edukacja”. Pracowała jako urzędnik samorządowy, gdzie w Wydziale Architektury i Budownictwa UM we Wrocławiu przygotowywała decyzje o warunkach zabudowy i pozwoleniach na budowę, a także wypisy i wyrysy z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Niezależnie, w latach 1998 - 2000, tworzyła swoje pierwsze projekty architektoniczne, które opracowywała wraz z mężem Arturem Szczepaniakiem oraz uzyskała uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej.

W 2010 r. rozpoczęła współpracę z pracownią architektoniczną AP Szczepaniak, gdzie była odpowiedzialna za projekt kameralnego osiedla wielorodzinnego „Parkowa Ostoja”. Następnie, jako kierownik, nadzorowała pracę nad „Nord House”.

W 2013 r. została powołana na członka i wiceprzewodniczącą Konwentu Rady Społecznej Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej. W tym samym czasie awansowała na stanowisko dyrektora zarządzającego AP Szczepaniak i brała udział w pracach nad projektami, takimi jak Nowa Papiernia, Dyrekcyjna 33, Wojdyła Business Park, Perydot czy Centrum Komercyjne Długosza Business Park. Razem z zespołem AP Szczepaniak jest laureatką wielu branżowych nagród. W pracowni pełni też funkcję dyrektora ds. rozwoju i PR  oraz nadzoruje większość projektów realizowanych przez AP Szczepaniak.

Dorota Szlachcic

Razem z Mariuszem Szlachcicem i siostrą Renatą Gajer-Hackemer są autorami ponad 30 realizacji zespołów mieszkaniowych, budynków użyteczności publicznej. Mają na koncie ponad 100 publikacji w czasopismach i portalach architektonicznych na całym świecie. Prowadzona przez nich ArC2 Fabryka Projektowa to 25-osobowe biuro architektoniczne działające od 1991 roku. Firma ma na koncie wiele nagród w konkursach architektonicznych i konkursach na najlepsze realizacje architektoniczne.

- Za swoje największe osiągnięcie uważam pokonkursową realizację w 2014 r. Afrykarium-Oceanarium na terenie wrocławskiego ZOO, największego oceanarium w Europie, jedynego na świecie poświęconego Afryce. Pierwsze w Polsce oceanarium jest prawdziwą atrakcją Wrocławia i olbrzymim komercyjnym sukcesem. Szacunkowa liczba zwiedzających rocznie to ponad 6 milionów. Prosty, czarny budynek Afrykarium-Oceanarium, zlokalizowany jest w historycznym centrum Wrocławia na osi Hali Stulecia. Elewacja ma przypominać wielką czarną falę wody, która zawisła nad podcieniem wejściowym i basenami zewnętrznymi - mówi Szlachcic.

 

Podobał się artykuł? Podziel się!


Rekomendowane dla Ciebie