Kolejny sukces studentek Politechniki Wrocławskiej. Miały najlepszy pomysł na przestrzeń co-livingową



Politechnika Wrocławska - 06-04-2022 09:15


Julia Śliwka i Zuzanna Orłowska, studentki architektury na Politechnice Wrocławskiej, wygrały międzynarodowy konkurs Co-life 2.0. Wyzwaniem było zaprojektowanie przestrzeni co-livingowej dla seniorów w Kapsztadzie. Studentki zaproponowały ściany budynku z cegieł z… plastiku – stworzone przez Nzambi Matee w odpowiedzi na problem recyklingu w RPA.

Uczestnicy konkursu mieli więc poszukać rozwiązań zachęcających mieszkańców do integrowania się i angażowania w życie tej niewielkiej społeczności. Jak podkreślali organizatorzy „Co-life 2.0”, tradycyjne ośrodki dla seniorów raczej potęgują samotność, sprzyjając izolacji seniorów w pokojach, w których mieszkają. Projektowana przestrzeń miała zapewnić miejsca dla około 50 mieszkańców w przedziale wiekowym od 60 do 85 lat.

Wykorzystać urbanistkę

Julia Śliwka i Zuzanna Orłowska, studentki Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, dokładnie przeanalizowały m.in. kwestie społeczne w RPA i lokalne budownictwo. Zwróciły uwagę na fakt, że osiedla w tym kraju są zazwyczaj ogrodzone murem, co wynika z kwestii bezpieczeństwa.

 – Aby uniknąć takiego oddzielenia, postanowiliśmy wykorzystać urbanistykę, czyli zaprojektowałyśmy nasz budynek na kształt litery „O” – opowiada Julia Śliwka . – W centrum kompleksu znajdowałby się główny ciąg komunikacyjny prowadzący do klatek schodowych, którymi wchodziłoby się na piętro.

Studentki zaplanowały trzy rodzaje mieszkań: dwu-, cztero- i pięcioosobowe. Każde mieszkanie miałoby wspólną kuchnię i przedpokój oraz część prywatną składającą się z pokoju dziennego, łazienki i sypialni. Każda z tych przestrzeni byłaby przystosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Mieszkania na piętrze miałyby balkon lub taras.

Cegły z plastiku

Tarasy stanowiłyby także dodatkowe nadziemne ciągi spacerowe i zapewniały dodatkowe cieniowanie na niższych poziomach (co ma duże znaczenie w klimacie RPA). Znalazłyby się na nich donice z zielenią, pergole, ławki i zamieszkiwane przez pszczoły ule.

–  Istotą naszego projektu było także stworzenie zielonej enklawy, która zmieniłaby mikroklimat wewnątrz osiedla – podkreśla Zuzanna Orłowska. – Dlatego zaplanowałyśmy system zbiorników retencyjnych i dużą liczbę roślin, w tym także na zielonym dachu.

Ściany budynku miałyby powstać z cegieł z… plastiku – zaprojektowanych w 2018 r. przez Kenijkę Nzambi Matee w odpowiedzi na problem recyklingu w jej kraju.

–  Do produkcji tych cegieł wykorzystuje się rozdrobniony plastik nienadający się do recyklingu i miesza się go z piaskiem i gliną – opowiada studentka. – Następnie taki produkt jest sprasowywany i odpowiednio formowany. Cegły z plastiku są kontrowersyjnym tematem, bo nadal trwają dyskusje na temat potencjalnych skutków ubocznych, np. efektów oddziaływania promieni słonecznych lub wody na ten budulec. Dlatego zaproponowałyśmy zabezpieczenie go od strony zewnętrznej tynkiem, który chroni przed promieniowaniem UV oraz nie wchodzi w interakcję z wodą.

Plastikowe cegły dobrze izolowałyby budynek, natomiast elementem nośnym byłyby drewniane belki.

Autorki projektu podkreślają, że wybór cegieł z plastiku jako materiału budowlanego nie był przypadkowy. Ich koncepcja w dużym stopniu skupia się na temacie gospodarki odpadami. W swoim ośrodku zaplanowały też jadłodajnię oferującą ciepły posiłek w zamian za torebkę plastikowych opakowań, co mogłoby zachęcić lokalnych mieszkańców do zbierania i recyklingu tworzyw sztucznych.

Zwycięski projekt ośrodka powstawał w ramach kursu Architektura mieszkaniowa dla osób starszych, prowadzonego przez architektki: prof. Barbarę Gronostajską i dr Annę Miśniakiewicz.