Taki pomysł na halę sportową miała Grupa 5 Architekci



Propertydesign.pl - 05-11-2015 15:10


Projektanci z pracowni Grupa 5 Architekci nie zwyciężyli w konkursie na projekt koncepcyjny hali sportowo-widowiskowej dla Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Tym razem zajęli drugie miejsce, ale zaproponowali bardzo ciekawy obiekt.

Gmach hali sportowo-widowiskowej wyznacza pomiędzy budynkami i w połączeniu z Aleją Smorawińskiego centralny publiczny plac miasteczka akademickiego. Nowy obiekt otoczony przestrzeniami publicznymi o różnej randze z wszystkich istotnych stron odsłania przed odbiorcami swoje wnętrze.  Dzięki temu jednoznacznie zaakcentowano w miejskiej przestrzeni jego podstawowe sportowe przeznaczenie. Budynek jest łatwo dostępny – zarówno od Alei Smorawińskiego, jak z centralnego studenckiego placu a także od strony parkingu dla samochodów. Najważniejsze ogólnodostępne funkcje -  takie jak hala widowiskowo-sportowa, ścianka wspinaczkowa, przestrzeń wystawowa i sala audiowizualna, Klub Studencki Medyk i związana z nim gastronomia czy zewnętrzny amfiteatr zlokalizowane są obok siebie i łatwo ze sobą skomunikowane. Ich transparentność i wzajemne wzrokowe powiązania poprzez plac i reprezentacyjny hall budynku gwarantują łatwą orientację w przestrzeni.

Budynek i zagospodarowanie terenu wokół niego widziane zarówno z poziomu parteru, jak z wyższych pięter akademików tworzą atrakcyjną zróżnicowaną  tektonikę. Architektura budynku podkreśla przenikanie się jego wnętrza z zewnętrzem. Podstawowe tworzywo architektoniczne stanowi ekonomiczna w realizacji siatka cięto – ciągniona rozpięta na stalowej podkonstrukcji. Nadaje lekkości znaczącej kubaturze budynku. Przesłania elewacje ale i odrywa się od obiektu. Wyznacza obrys centralnego placu oraz przenika się z koronami istniejących drzew. Zaciera granice projektowanego gmachu i tworzy rodzaj trójwymiarowej instalacji, która ma twórczo inspirować studentów do różnych działań. Sugeruje czasowe twórcze ingerencje w otaczającą przestrzeń i tym samym stanowi nawiązanie do idei Formy Otwartej Oskara Hansena.

Powiązanie budynku z miastem i projektowane przestrzenie publiczne

Budynek zaprojektowano w północno-wschodnim narożniku terenu w taki sposób, aby pomiędzy nim a sąsiednim zlokalizowanym od zachodu domem akademickim powstał prostokątny plac stanowiący centralną przestrzeń publiczną projektowanego zespołu. Plac pełni również funkcję  ciągu komunikacji pieszej, który łączy położoną od północy Aleję Smorawińskiego z miasteczkiem akademickim. Dodatkowymi funkcjami ogniskującymi życie studenckie na placu są: bar Klubu Studenckiego Medyk oraz amfiteatr. Wschodnią granicę placu stanowi transparentny hall projektowanego budynku, poprzez który widać wnętrze hali sportowo-widowiskowej, ściankę wspinaczkową oraz poprzez pustkę w stropie przedpole sali wystawowej i sali audiowizualnej zlokalizowanych w podziemnej kondygnacji budynku. Plac wypełniony jest istniejącymi drzewami rosnącymi przed domem akademickim.

Przestrzeniami publicznymi wokół projektowanego budynku, o mniejszej randze niż centralny plac, są szerokie ciągi piesze – zarówno wzdłuż Alei Smorawińskiego, jak i od południowej i wschodniej strony projektowanego obiektu. Stanowią bufor pomiędzy obiektem a ciągami komunikacji kołowej i  zaprojektowanym parkingiem.

Układ podstawowych funkcji i komunikacja w budynku

Szeroki ciąg pieszy zaprojektowany pomiędzy południową granicą budynku a parkingiem naziemnym zaczyna się i kończy dwoma głównymi wejściami do obiektu.

 Wejście zlokalizowane w narożniku południowo – zachodnim prowadzi do centralnego hallu powiązanego z najważniejszymi funkcjami ogólnodostępnymi: halą sportowo-widowiskową z salami towarzyszącymi, widownią i dojściem do szatni. Poprzez reprezentacyjne schody z centralnego hallu dostępne są również funkcje położone w podziemiu: Klub Studencki Medyk z salą wystawową i audiowizualną oraz mniejsze sale sportowe. Powierzchnia centralnego hallu z uwagi na swoje znaczenie komunikacyjne, a przede wszystkim ilość przebywających w nim czasowo użytkowników, została znacząco powiększona w stosunku do parametrów opisanych w programie funkcjonalno – użytkowym.

Wejście zlokalizowane w narożniku południowo – wschodnim prowadzi do niewielkiego hallu powiązanego z blokami funkcjonalnymi o mniej publicznym charakterze: pomieszczeniami Studium Wychowania Fizycznego i Sportu, pomieszczeniami prób Zespołu Pieśni i Tańca UML oraz salami rekreacyjno-rehabilitacyjnymi (zlokalizowanymi w podziemiu).

 Na kondygnacji parteru funkcje budynku zaprojektowane w jego wschodniej i zachodniej części spięte zostały pośrednio doświetlonym korytarzem. Analogiczne połączenie komunikacyjne, również doświetlone pośrednio,  zaprojektowano na kondygnacji podziemnej.

Hala sportowo-widowiskowa i funkcje towarzyszące

Hala położona jest w południowej części budynku w bezpośrednim sąsiedztwie reprezentacyjnego centralnego hallu. Doświetlona jest poprzez przeszklenia zlokalizowane w parterze oraz poprzez horyzontalne świetliki biegnące wzdłuż dźwigarów dachowych. Widownię stałą na 758 miejsc, dostępną dla użytkowników od góry i z dołu, zaprojektowano wzdłuż dłuższego boku sali (pod nią zlokalizowano szatnie dla sportowców). Widownia rozkładana na 240 miejsc, dostępna bezpośrednio z poziomu posadzki zlokalizowana została wzdłuż krótszego boku sali.

Konstrukcja budynku

Budynek posiada konstrukcję żelbetową składającą się ze słupów oraz z monolitycznych stropów i tarcz. Konstrukcję dachu hall sportowych stanowią dźwigary stalowe.

Materiały wykończeniowe

 Z uwagi na ekonomiczny budżet inwestycji detale budynku wykonane zostaną z niedrogich  materiałów adekwatnych do standardu budynków studenckich.

 Ściany zewnętrzne wykończone zostaną w strukturalnym drapanym tynku. Osobny element wykończenia  stanowić będzie okalająca budynek  stalowa siatka cięto – ciągniona zaprojektowana na stalowej podkonstrukcji. Analogicznie proste elementy wykończenia pojawią się we wnętrzach. Siatka cięto-ciągniona w połączeniu ze stalowymi płaskownikami użyta zostanie na balustradach, powlekana falista blacha stanowić będzie wykończenie sufitów, posadzki w przestrzeniach komunikacji wykonane zostaną w betonie, ściany wykończone zostaną w drapanym i gładkim tynku.